Ένωση Αγρινίου

Τρίτη, 09 Ιανουάριος 2018 — Κατηγορίες: Η φωνή του αγρότη

ΔΕΟΠΕΛ για ελιές Καλαμών: Να σταματήσουν οι ιδεοληψίες

Με ανακοίνωσή της η Γενική Συνέλευση των μελών της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Επιτραπέζιας Ελιάς (ΔΕΟΠΕΛ) επιχειρεί για πολλοστή φορά να θέσει προ των ευθυνών της την κυβέρνηση σχετικά με τις «ιδεοληψίες» και την «καφενειακή ενασχόληση» γύρω από το θέμα της ελιάς ποικιλίας Κάλαμων/Καλαμάτα.

Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση:

Οι ελιές της ποικιλίας Κάλαμων/Καλαμάτα όντως καλλιεργούνται και παράγονται και στην περιοχή της Καλαμάτας στην Πελοπόννησο, αλλά αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι ότι, η ποικιλία Κάλαμων/Καλαμάτα καλλιεργείται κυρίως σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως η Αιτωλοακαρνανία, η Λακωνία και η Φθιώτιδα όπου συνεχώς φυτεύονται νέα ελαιόδεντρα της ποικιλίας.

Συγκεκριμένα, η παραγωγή έτοιμου προς κατανάλωση προϊόντος από ελαιόκαρπο της ποικιλίας Κάλαμων/Καλαμάτα σε μια κανονική χρονιά παραγωγής ανέρχεται σε περίπου 60.000 τον., με σχεδόν 2.000 τον. να προέρχονται από την περιοχή της Καλαμάτας, ενώ οι υπόλοιπες 58.000 τον. προέρχονται κυρίως από την Αιτωλοακαρνανία, Λακωνία και Φθιώτιδα.

Οι επιτραπέζιες ελιές της ποικιλίας Κάλαμων/Καλαμάτα που εξάγονται από 80ετίας ανέρχονται σήμερα σε 55.000 τον. κατ’ έτος, προσπορίζοντας 200+ εκατ. ευρώ με αυξητικές τάσεις μέχρι και διπλασιασμού στα επόμενα 10 χρόνια.

Το 1996 θεσπίστηκε η Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης ΠΟΠ “Ελιά́ Καλαμάτας” που αφορά εμπορικό τύπο ο οποίος αναφέρεται σε ελιές της ποικιλίας Κάλαμων/Καλαμάτα που φύονται στην περιοχή του Νομού Μεσσηνίας και ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένο τρόπο παρασκευής (συνταγή).

Έκτοτε, μέχρι σήμερα, ο εμπορικός αυτός τύπος δεν έχει ξεπεράσει σε ετήσια ποσότητα τους 500 τον. και είναι απορίας άξιο ο θόρυβος που δημιουργείται γύρω απ’ αυτό το θέμα.

Ο θόρυβος αυτός δεν αφορά στην πραγματικότητα, αλλά στην ιδεοληπτική προσέγγιση κάποιων που νομίζουν ότι, η πραγματική οικονομία και οι εξαγωγές της χώρας είναι αντικείμενο καφενειακής ενασχόλησης και στην αβελτηρία μιας δημόσιας διοίκησης που σήμερα γνωρίζει πολύ καλά το λάθος της και δεν εννοεί να το διορθώσει.